Pascale Hustings

‘Wisselkind’

Wat als je een Wisselkind was? Wat als je herinneringen anders waren dan de verhalen die je familie je vertelde?

Mijn idee een Wisselkind te zijn bleek een universeel gevoel, dus besloot ik een fictief leven te creëren … ons geheugen speelt een spel met ons dus ik kon mijn eigen herinneringen maken.

Ik merkte dat familiealbums en snapshots niet slechts objecten zijn. Het ritueel van steeds opnieuw kijken naar familiebeelden vormt een collectief geheugen. Na verloop van tijd vervaagt het verhaal en wordt het onvolledig, zo niet onsamenhangend. Een prachtige metafoor voor de onnauwkeurigheden en valse verhalen, gecreëerd door het geheugen.

In dit lopende project ‘Changeling’ – Wisselkind – herschiep ik zulke herinneringen, door te spelen met tijd, ruimte en schaal in een denkbeeldig leven. De fotografische concepten die in deze serie werden gebruikt, werden gerealiseerd door middel van analoge fotografie, polaroids en het gebruik van verschillende handgemaakte vervagings en verhullende technieken.

‘Changeling’ wordt zowel een fotoboek als een tentoonstelling.